Nieuwe Druk
r
r
r
r
Schrijf u in voor de nieuwsbrief!

particulier | boekhandel
r
r
h
h
h
r
r

Reacties op Waar ze was



Op deze pagina plaatsen wij enkele reacties die we ontvangen hebben van lezers van de roman: "Waar ze was (in Van Goghs sporen)" van Hein-Anton van der Heijden.
Wilt u ook graag reageren op het boek, mail dan naar info@nieuwedruk.nl




Beste Hein-Anton,

Ik ben geen literator, en ik geef mijn reactie als lezer in het Afrikaans, voor iets meer nuancering. Je zal geschreven Afrikaans voldoende herkennen, denk ik, en indien niet, zal ik het uitleggen.

Toe ek die boek uit die postpakket haal, het die omslag my aandag vasgehou. Die titel is intrigerend, maar ek het die boek begin lees met geen verwagting nie, soos dikwels met iets nuut. Die verhaal word egter helder vertel. Die boek is in een slag deurgelees. Die verhaal se uitwerking talm wel na. Dis byna soos 'n vis in 'n rivier. Vanwaar jy op die brug staan, kan jy hom meestal teen die klippe en bodem sien swem en draai. Soms duik hy dieper, en jy merk net die beweging in die stroming; soms blink hy by die oppervlak, en die oppervlak rimpel en sprei en sprei in kringe. Ook nadat die vis reeds aanbeweeg het. Ek sal vorentoe weer die boek wil lees.

Vriendelijke groet,
Heinrich Matthee

----

Beste Hein-Anton,

Even een korte persoonlijke reactie op "Waar ze was". Ik heb de roman met groot plezier gelezen. Veel wat erin ter sprake wordt gebracht, heeft mijn interesse. Ik ben francofiel, houd van Franse films, van Franse literatuur, kortom van de Franse cultuur. Ik heb op dit moment erg weinig tijd om te lezen, maar ik kon en wilde "Waar ze was" niet té lang ongelezen op mijn tafel laten liggen.

Veel vragen die de hoofdpersoon zich stelt houden ook mij bezig. Om er een paar te noemen: bestaat de vrije wil? Is de waarheid wel zo eenduidig als we gewoonlijk aannemen? Hoe verhoudt zich de technologische vooruitgang tot de klimaatcrisis? Een actuele en urgente vraag, niet in de laatste plaats gezien de houding van Trump.

De tijd ontbreekt me om alles wat bij het lezen in mij opkwam, bijv. de  immigrantenproblematiek als gevolg van de opwarming van de  aarde, hier de revue te laten passeren. Laat ik me daarom beperken tot enkele opmerkingen. In de eerste plaats spreken de thema’s me aan en de manier waarop ze met elkaar zijn verknoopt. Verder viel me het filmische commentaar op, onder andere prominent aanwezig in de eerste én laatste zin van de roman. Behalve origineel vind ik het functioneel. Het geeft een filmische allure aan het vertelde. Je leest niet alleen letters, maar fantaseert ook beelden. Voor mij werkt het vervreemdend, vergelijkbaar met de interventie van de verteller, wanneer die zich plotsklaps rechtstreeks tot zijn lezers wendt. Je beseft dat je met fictie van doen hebt. Vervolgens vraag je je af hoe het met de verhouding werkelijkheid – fictie zit. In deze roman ziet de hoofdpersoon zichzelf als de hoofdpersoon in zijn “eigen film, een psychologisch – realistische film, met experimentele trekjes (…)”.  Een film overigens die, zoals alle goede films, vooral vragen oproept, bij hoofdpersoon én lezer.

Na de ontmoeting met Coralie Barjac volgen er antwoorden. Dan raakt de plot in een stroomversnelling, neemt het avontuur der ideeën een even spannende als originele wending. Met name de speculaties rond de Titanic en Het Martyrium passen als gegoten in het narratieve raamwerk. De droomachtige ontmoeting met de overleden Robine deed mij terugdenken aan het scenario van Sartre: Les jeux sont faits. De hoofdpersoon mag na zijn dood vierentwintig uur op aarde terugkeren.  Nog een associatie met Franse literatuur: bij een van de titelpagina’s van Robine’s gedichten, Straatnamen de straat, schoot mij  Noms de pays: le pays van Proust te binnen. Tot zover mijn korte opmerkingen.

In de zomervakantie ga ik, zo heb ik besloten, de brieven van Van Gogh lezen. En een bezoek aan de Provence staat hoog genoteerd op mijn reislijstje. Dat alles en nog véél meer heeft Waar ze was teweeg gebracht.

Mille fois merci!
Groeten,
Christopher Houtkamp

,